31 Ekim 2008

Yoksul Şemsiyeler

Yoksul Şemsiyeler Sonbahar gelip yağmurlar başladığında şemsiye satan gençler türer caddelerde.Son iki yıldır onlardan biride benim.Yağmur kalemimin mürekkebini çoğalttığı gibi birazda para kazandırıyor bu yıllar bana.Havanın bozduğunu görünce yine şemsiyelerimi alıp her zamanki yerime gittim.Biraz estetik dursun diye yan yan dizdim hepsini ve beklemeye başladım hiç müşterim olmadı ilk gün ve hiç yağmurda yağmadı, ikinci gün aynı heyecanla yine yola koyuldum yine dizdim şemsiyelerimi.Saatler ilerledikçe gözlerim gökyüzüne çevrilmeye başladı.Cadde kalabalık kim bilir günde kaç bin kişi geçiyordur bir yağsa yağmur bütün şemsiyeleri satarım,hadi Allah ım yağsın artık.İkinci günde aynı buruklukla eve döndüm üçüncü gün yine tezgahın başındayım ,hadi Allah ım .Ve yağmur başladı ama hiç ummadığım bir şey oldu.Yağmur bastırınca caddedeki bütün insanlar oraya buraya kaçışmaya başladılar ve cadde boşaldı.iki gündür yağmur yağsın diye dua ediyordum şimdi yağmur bütün müşterileri kaçırdı.Ben de en az ıslanacağım bir yer bulup beklemeye başladım yavaş yavaş elleri başının üzerinde koşup tezgaha gelen insanlar olmaya başladı.Şemsiyeler kaç lira ?

Yağmurun hemen geçmeyeceğini anlayanlar şemsiye almaya karar verdiler anlaşılan.Şemsiyeler ucuz onun için hızlı satılıyor.Ucuz ama kötü.Bunu ben biliyorum satın alanlarda biliyor şemsiyelerde biliyor.Şemsiyeleri üretenler ucuz olsun diye yeterli malzemeyi kullanmamışlar yeterli malzemeyi alamadığı içinde şemsiye ufak bir rüzgarda ters dönüyor.Şemsiyenin garantisi de yok çünkü ucuz!

Ortalığın durulduğu bir anda otuzlu yaşlarında bir adam geldi yanıma.Merhaba,kaça şemsiyeler.Öğrencimisiniz?Bende öğrenciyken seyyar satılıcılık yapardım.Oo çok oldu okul biteli şimdi bir atölyede çalışıyorum.Yok iyi değil ama olsun bu zamanda iş bulmak zor,biliyorsundur.İyi değil çünkü az para veriyorlar,aldığım paradan geriye bir kuruş kalmıyor kredi kartlarımız olmasa açlıktan ölebiliriz.Çocuklarım doğru düzgün beslenemiyorlar bile,ufacık bir rüzgar yeseler biraz üşüseler hasta oluyorlar.Sosyal güvencemde yok.Bir hastalık neredeyse bir haftalığımı alıp götürüyor.Neyse ben sizi meşgul etmeyeyim,yağmurda dindi zaten şemsiyeye gerek kalmadı sanırım.

Son bir gülümsemeyle yanımdan ayrılan adamın ardından bir daha baktım şemsiyelere.Ah şemsiyeler ne kadar benziyoruz birbirimize.Zavallı şemsiyeler.Yoksul şemsiyeler.Size yatırdığım sermayem umurumda değil şimdi hepiniz tek tek parçalayıp kılıflarınızı açılsanız rüzgarla birlikte gökyüzüne uçsanız.Sizi ucuz yapana sizi ucuz satana isyan edip gökyüzünü karalarla kaplasanız.

0 yorum:

Template by - Abdul Munir | Daya Earth Blogger Template